Foto's Oktober 2009
Als we van huis gaan zorg ik er altijd voor dat ik wat te kleuren meeneem. Stel je voor dat het saai zou zijn. Dat was hier absoluut niet het geval.
Oma kreeg tijdens het zingen van happy birthday vuurwerk, en de Chinese dame achter haar gaat ook zo nog een kadootje geven.
Effe lekker bij m'n moeder hangen, gewoon zomaar, ik had het niet koud ofzo.
Wie had dat ooit gedacht, ome Lex met een baby op schoot. Gelukkig is Milou heel lief en makkelijk anders had hij het vast niet gedaan.
Nu moest ik echt even op de foto, mama wilde een gezellige foto met mij samen.
Deze unieke creatie, met gevoel voor onderwerp en belichting...ahum ik heb dus deze foto van pap en mama gemaakt, best goed toch?
Met m'n zeven jaar lijk ik hier wel een ouwe heks, vindt je niet?
Ik kijk best blij, maar hoe kijkt hij. een beetje raar is het niet waar?
Van links naar rechts, klasgenootjes, ikke en nog meer klasgenootjes.
Lotte en ik leven op grote voet.
Joyce en Lotte en uiteraard ikke in het midden.
Jurriën, Ikke en Lotte samen op reis in een boemeltreintje.
Ik speel hier de moeder van Roodkapje (gespeeld door Serena).
De hele Roodkapje crew in beeld, het was echt leuk om dit te doen.
Op weg naar de Costa Victoria, maar nu zijn we net Italië ingereden. We moesten even tanken en ruittenwiser-vloeistof kopen.
Ik lijk hier wel een filmster die met haar bodyguard komt aangelopen
Zo zeg dat is nog eens een grote boot, dit is dus de Costa Victoria waar we lekker mee op vakantie gaan.
Wij zijn in onze hut aangekomen en mijn bed is dus hoger als dat van pa en ma, de hut heet hier trouwens een cabin.
Met mama wilde ik de trap aan boord aflopen, toen riep papa ons ineens, zo komen we dus aan deze foto met spiegelbeeld.
Even voor vertrek hangen we over de reling voor een toeristenfoto met ander cruisship op de achtergrond.
Dat ding waar mama en ik met ons hoofd doorhangen heet geen gat maar een patrijs, al die vreemde namen aan boord is wel even wennen.
Na een nacht varen zijn we in Ancona aangekomen, dit was ons uitzicht s'morgens toen we het gordijntje voor de patrijs weghaalden.
Hier even een indruk hoe mooi zo'n cruisship is gebouwd, dit is de lobby.
We gaan nu voor het eerst weer van boord af, die loopplank leek wel wat te bewegen, voelde dus wat raar.
Vanaf een paar honderd meter kon je pas goed zien hoe groot de Costa Victoria is.
Dit anker schijnt gevonden te zijn, lijkt mij niet iets wat je zomaar kan kwijtraken of vergeten toch?
Ik wilde heel graag een foto van mijn vader en moeder proberen te maken en het is nog gelukt ook.
Hier had ik dus geen zin in, een verplichte oefening met zwemvest aan. Je krijgt te horen wat je moet doen bij een ramp.
Aan boord is een kidsclub, daar wilde ik weleens naar toe. Het werd een dolle avond met heel veel dans en muziek.
Na alle inspanning tijd voor ontspanning met frisdrank en chips. Die zie je hier nog niet maar zijn onderweg.
Deze foto is gemaakt in Santorini, om hier te komen moesten we in een kabelbaan naar boven.
Als je zo'n leuk restaurantje ziet krijg je toch zin om te gaan eten?
Santorini heeft heel veel wit-blauwe gebouwen, gelukkig komen ook andere kleuren goed aan bod.
Ik wilde graag naar de bekende Santorini ezeltjes toe maar hoe moet ik nou lopen?
Uitzicht over de stad, ziet er supergezellig uit en geeft echt een vakantiegevoel vind ik.
Zo papa, dat is best een gave foto geworden. Mama en ik met uitzicht op zee en een eiland met ons cruiseship in het midden.
Een aardige Griekse meneer die toevalig iets Nederlands sprak bood aan deze foto te maken. Hij is best leuk geworden toch?
Eindelijk, na veel trappen op en af zijn we bij de ezeltjes er staan er hier tientallen.
Als je een beetje goed kijkt zie je hoe ver het is tot beneden. Wij konden op een ezeltje maar stoer als we zijn hebben we de ruim 1000 treden gelopen.
We zijn net aangemneerd in de haven van Mykonos zo begin van de avond. Het schijnt hier erg gezellig te zijn dus we gaan op onderzoek uit.
Papa zat zowat met z'n kop op het zand om deze foto te maken. Eerlijk is eerlijk hij is best mooi en apart geworden.
Een originele toeristische foto, ze worden vast heel vaak op ongeveer deze plek gemaakt.
Papa had zich opgesteld bovenaan een trap, dat wisten wij niet. Toen hij riep wist ik niet direct waar ik moest kijken. Gelukkig wees mama naar hem.
Ik zou hier best willen wonen, lekker weer, lieve mensen en heel gezellige huisjes.
Vanuit de haven van Mykonos gemaakt, cruiseship by night.
Dik en dun, ook door dik en dun oftwel pa en ma maar dat eerste klonk toch wel leuker.
Het was nog heerlijk buiten ondanks dat het avond was, aan de overkant stroomden de terrasjes dan ook vol.
Deze foto tijdens ons diner werd door een meisje uit Londen gemaakt, zij en haar vriend zaten ook op de Costa Victoria.
Je kon aan boord gratis ontbijt op bed krijgen en dat wilde ik heel graag eens meemaken. Zoals jullie zien kregen we genoeg.
Letterlijk ontbijt op bed, gelukkig knoeide ik pas na de foto heel veel kruimels op het bed.
Ik ben hier echt een; die hard, zowat niemand durfde in het koude zwembad te stappen en het ook nog even vol te houden.
Vanavond had het diner het thema Italië, zelfs het brood was in de Italinaanse kleuren gebakken.
Een zeer tevreden blik, niet zo gek met al dat lekkere eten aan boord. Iedere avond weer worden we verwend.
Het bekende liedje Volare werd gedraaid en toen mocht ik iets wat normaal nooit mag. Mijn servet door de lucht zwaaien, ik was duidelijk niet de enige.
Wie kent ze niet, de kanonnen van Corfu? Nou ik niet dus, papa niet en mama uiteindelijk ook niet.
"Als je een Smart hebt moet je die ook Smart parkeren. Hier een voorbeeld van hoe ik dat bedoel.
In dit winkeltje verkochten ze van alles van hout, alles handgemaakt dus de plek om mezlef op een paar kadootjes te trakteren.
In dit soort winkeltjes kun je veel lokale producten zoals, wijnen, zeepjes en olijfolie kopen.
Op Corfu kun je echt leuk winkelen, laat dat trouwens maar aan mama en mij over. Wij amuseren ons prima met zoveel leuke winkeltjes.
Eerlijk zeggen, keek je eerst naar die enorme boten of naar mijn blote buikje?
We zijn aangemeerd in Dubrovnik, de laatste stop voor we terug varen naar Venetië.
De zee was hier heel wild en het was onze eerste vakantiedag die erg nat was. Nee niet van het zwemmen maar van de regen.
Papa wilde dat mama en ik even zouden poseren maar het was echt koud hier aan de zee. We wilden de stad in.
Dat was balen, sta ik eindelijk met mama op de foto wil papa ook nog een foto hebben bij dat tochtgat.
Aan de buitenkant te zien dachten wij dat het een soort fort zou zijn, niets bleek minder waar.
Deze foto is genomen aan de binnenkant van die muren, het was het oude stadscentrum van Dubrovnik.
Papa zat al even met zijn camera in de aanslag te wachten en drukte op het juiste moment af. Een zeer leuke foto van mama.
Er was weer een thema tijdens het diner, helaas was afscheid het thema van vanavond. Henry onze ober en Taufan onze drankjesjongen staan op de achtergrond.
Henry, mama, ikke, papa en Taufan, wat een gezellige foto, iedereen kijkt zo blij. Dat terwijl het onze laatste avond aan boord was.